Miejsce Sakury...

Nieduży, jednopiętrowy dom w którym Sakura znajduje ukojenie dla duszy. Mieszka sama, jednakże co kilka dni rodzice wpadają z wizytą. Ściany pomalowane w pastelowych barwach, w jej pokoju na jasny róż. Znajduje się tam duży regał z książkami o medycynie i wszelakiego rodzaju jutsu. Na zewnątrz niewielki ogródek z ziołami leczniczymi i wielkim drzewem wiśni japońskiej. Skromnie i wygodnie xP.

Wzięła jedną z książek, usiadła na fotelu i zaczęła czytać... ;].

<puk puk bach bach " border="0" />>

... A, że nie chciało jej się ruszyć... - Wejść! - krzyknęła, nie odrywając się od lektury. Chwilę później jednak przeniosła wzrok na drzwi, niepewnie patrząc kto wejdzie do domu ;].

<wchodzi z rękami w kieszeni i się rozgląda>

Widząc, iż nie jest raczej wrogo nastawiony, uśmiechnęła się lekko. Odłożyła książkę i wstała. Podeszła do Niego, przyglądając się badawczo. - Kim jesteś? - spytała, podparła się o ścianę.

<podaje rękęi uśmiecha się jestem Shisui>

Odwzajemniła gest. - Ohayo! Jestem Sakura. - rzekła i uśmiechnęła się do Niego. - Proszę, wejdź.

<dzięki wyciera buty o wycieraczkęi zakłada ręcę na tył głowy wchodząc>

- Od dawna tu jesteś? - spytała z cieniem zaciekawienia. - Um... Bo nie widziałam Cię tu wcześniej. - dodała po chwili, znowu zasiadając na fotelu.

<od niedawna uśmiecha się i opiera sięo ścianę...>

Przychodzi i puka

"Bosz... ona jest na misji... Cóż, to nici z gościny..." -myśle i odchodze...

Przybiega i puka do drzwi
-Sakura to ja Houzuki szybko chodź ze mną musisz mi i Akihiro pomóc.

-Chyba nikogo nie ma.
Pobiegł na ulice główną.

Westchnęła głośno, widząc, że ominęło ją aż tak wiele. Zaklęła pod nosem, padła na łóżko i zasłoniła głowę jak największą poduszką.

Drzwi były uchylone więc wszedł.
-Witaj Sakura. Mogłabyś uleczyć moją ranę. Pokazał głęboką ranę na ręce. Jeśli mi pomożesz. to jeżeli się zgodzisz postawię ci kolację - powiedział mrugając okiem.

Spojrzała znad poduszki na Madarę. Przez chwilę leżała tak nieruchomo z cieniem zaskoczenia, po czym natychmiast usiadła i ogarnęła się. Poprawiła włosy. - Ee... Um... Jasne, pomogę Ci. Jednak nie przypominam sobie, bym kiedykolwiek z Tobą rozmawiała. Ale wydajesz mi się znajomy. Deja vu? xP - rzekła z roztargnieniem.

- Oj, wybacz - ukłonił się lekko zaczerwieniony
- Przez tą ranę jestem zdezorientowany, nawet się nie przedstawiłem - zaśmiał się, pukając sobie zdrową ręką w czoło
- Nazywam się Madara Uchiha, jestem najmłodszym z Joninów, mam 15 lat - Zrobił minę jakby próbował myśleć
- tyle co Hidan, ale on w pewnym sensie nie jest Jonin - uśmiechnął się
- A co do tego, że nigdy nie rozmawialiśmy, to dlatego, że jak się pojawiłem, chodziły pogłoski, że zgubiłaś się w lesie, a gdy się w końcu wydostałaś to ja byłem już na misji z której dopiero teraz wróciłem - powiedział ściągając zakrwawioną kamizelkę
- To jak leczymy ?? - powiedział wyciągając rękę w strony Sakury

UWAGA: Czarny paznokieć na kciuku, to jest blizna po walce w przeszłości robi się on czarny gdy używam większej ilości czakry ( Rasengan, Chidori ) - NIE JESTEM EMO !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ( np. w tej chwili mam normalne palce

Przechodząc tuż obok zauważył otwarte drzwi. Zobaczył osobę z raną na ręce.
A, to ten dał mi poradę w sprawie jutsu.

Pokiwał ręką, podszedł do drzwi. Ujrzał wnętrze domu.

Przynajmniej jest tu większy porządek niż u mnie (x-D). Ekehm.. nie przeszkadzam? Tak sobie tylko tędy przechodziłem. Jestem Tenkai, mieszkam niedaleko, siedzę jeszcze w akademii, ale mam nadzieję niedługo nie być już zwykłym "studentem".

Rzuciła poduszkę w kąt x D. - Sakura Haruno, jednak widzę, że już mnie znasz. - uśmiechnęła się. - A co do tego, że zgubiłam się w lesie... Tak, to prawda. Sama nie wiem jak to się stało. Ale nie myślałam, ze od razu cała wioska będzie o tym wiedzieć. - westchnęła, po czym zaczęła dokładnie oglądać ranę. - Hm... Poważna rana, widać śladowe znaki zakażenia. Zwykłe Chiyute tu nie wystarczy. Będę musiała zużyć nieco chakry... - zdjęła rękawiczki, przyłożyła dłonie do ręki Madary. - Naousute no Jutsu. - wokół nich pojawiła się jasnozielona aura o większym zasięgu niż przy prostszych medycznych technikach. Dopiero po chwili zauważyła drugiego gościa ^.^ - Witaj, Tenkai ;P. Pewnie, wejdź. - na jej twarzy zawitał pogodny uśmiech.

//Ok, nie jesteś Emo x DDD//