Gorące źródła

Tutaj mieszkańcy osady zmęczeni po dniu pracy, bądź po walce przychodzą, by się zrelaksować i oczyścić ciało jak i umysł.

Ale uwaga, dziewczęta! Podobno Jiraya i inni, młodzieńcy, bezczelnie podglądają Was podczas kąpieli!

Rzucając na bok ubranie wskoczył do wody. Po chwili wynurzył głowę, i opierając ją o znajdujący się za sobą kamień zamknął oczy, by w spokoju przemyśleć kilka ważnych spraw.
Ta woda zawsze była taka gorąca?

Na widok obcego chłopaka dziękował w duchu, iż w szatni, zrzuciwszy z siebie ubranie owinął się przezornie ręcznikiem. Powoli, rozkoszując się przyjemnie gorącą wodą wszedł do źródełka.

Nie zwracając uwagi na obcego obrócił się do niego plecami, i opierając ręce na płaskim kamieniu oparł na nich brodę.

Spojrzał na plecy nieznajomego i dziękując za takie powitanie również się odwrócił. Postanowił pomyśleć o czymś innym. Jego myśli więc skierowały się na dzisiejszy trening. Nie licząc jednej wpadki poszło mu całkiem nieźle... Jednak już nigdy nie poprosi brata o coś podobnego.

- O czym tak myślisz? - zapytał zwrócony w drugą stronę głos.
Był on gruby, o niezwykle skomplikowanej barwie.

Zaskoczony odwrócił się gwałtownie. Patrzył przez chwilę na chłopaka. Gdy już się rozluźnił (te źródła są cuuudowne ) odpowiedział:
- Myślę, że Nii-san już więcej nie pójdzie na sale treningową...
Nie pomyślał, że nieznajomy nie ma bladego pojęcia o czym on mówi.

Przyszłam, przeciągając się. Nie zauważyłam nikogo, myślałam, że jestem sama. Usiadłam na jednej z ławek.

- Bywa i tak.. - odparł znudzonym głosem.
Wciąż będąc zwróconym w przeciwną stronę podpierał głowę na rękach, a jego oczy widziały przepiękne promienie słońca poprzez zamknięte powieki.

Słysząc jakiś głos, rozglądałam się uważnie. Dostrzegłam nieznajomego, natychmiast odwróciłam wzrok w inną stronę.

Zmarszczył brwi.
- No a ty? O czym myślisz? - spytał wścibsko.

- O niczym, co mogło by cię interesować.. - odpowiedział wrednie.
- O dziewczynach.. są tu jakieś konkretne? - zapytał spokojnie.

- Dziewczyny? Tutaj znaczy... To męska część! - obruszył się.
- Mam wrażenie, że znasz się osobiście z Jirayą - mruknął.

- Nie miałem zaszczytu poznać.. - odchylając głowę w tył rozciągnął niego barki.

Wzruszyła ramionami z obojętnością. Podeszła do szafek. Rozebrała się, okryła ręcznikiem i położyła ubrania na jednej z półek. Zamoczyła nogi w wodzie, zamyśliła się.

- Taa... Mówią, że to zaszczyt, ale ja bym tu się posprzeczał...
Spojrzał z ukosa na chłopaka. Był umięśniony, dowód na to, iż dużo trenuje. Spodobało się to Sasuke. Interesowali go jedynie ludzie, którzy walczą o siłę i umiejętności.
- Jak się nazywasz? - spytał buńczucznym tonem.

- Kavai - odpowiedział nieco cieplejszym głosem. Czół na sobie wścibskie spojrzenie chłopaka. Jednak niczym nieskalana duma nie pozwoliła mu nawet o tym myśleć.

- Sasuke Uchiha. Wiesz, było by miło jakbyś się odwrócił... - powiedział lekko poirytowany.
Miał tylko nadzieję, że chłopak nie zacznie go wypytywać o jego rodzinę, policję itp. Sasuke nie lubił o tym rozmawiać, chwalić się osiągnięciami rodziny. Choć był dumny ze swojego klanu... I dlatego zawsze przedstawiał się pełnym imieniem.

Po chwili znajdował się tuż obok chłopaka.
- Aż tak cię to ugodziło? Nie wyglądasz na hojraka..

Odsunął sie od nieznajomego.
- Bo i nie jestem żadnym chojrakiem - żachnął się.
Spojrzał na chłopaka.
- Szybkie masz ruchy... - powiedział z podziwem.